Bazylika kolegiacka św. Małgorzaty w Nowym Sączu ? kościół posiadający tytuł bazyliki mniejszej oraz jest to Sanktuarium Przemienienia Pańskiego. Kościół pochodzi z przełomu XIII / XIV wieku. W roku 1448 podniesiony przez kardynała Zbigniewa Oleśnickiego do godności kolegiaty. W XV wieku kościół przebudowano, powstały dwie wieże: północna (1460 r.) i południowa (1507 r.). Ta ostatnia pełniła rolę dzwonnicy. Przebudowy te doprowadziły do zatarcia dawnych cech stylowych. Dzwony kościelne zostały zarekwirowane przez Austriaków na cele wojenne 10 października 1916 r.; podobnie postąpili Niemcy z 2 dzwonami w roku 1941. W okresie międzywojennym rozpoczęto odnowę i częściową rekonstrukcję dawnego wyglądu kościoła. W latach 1955-59 nastąpiła przebudowa wież, nadająca im dawny wygląd; w latach 1969-73 przebudowano wnętrza. W 1992 r. papież Jan Paweł II nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. Budynek kościoła posiada elementy gotyckie i barokowe. W jego skład wchodzi fasada barokowa z dwiema wieżami, nawa główna poprzedzona kruchtą łączącą wieże, po jej bokach kaplice. Najstarszym malowidłem jest fragmentaryczna (odkryta w roku 1970) gotycka polichromia z 1360 r. na południowej ścianie prezbiterium, przedstawiająca sceny męczeństwa i ukrzyżowania. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Przemienienia Pańskiego, pochodzenia wołoskiego, datowany na XV wiek, przeniesiony tu w 1785 r. Ponadto wyposażenie wnętrza stanowią figura Madonny z Dzieciątkiem z XIV wieku, fryz z płaskorzeźb apostołów przywieziony po bitwie grunwaldzkiej, trzy portale gotyckie z XV wieku, chrzcielnica z 1557 roku, ołtarz główny i dwa boczne, późnorenesansowe z XVII wieku, w nawie dwa rokokowe ołtarze boczne. Organy 34-głosowe wykonał Włodzimierz Truszczyński z Warszawy. Kościół został poddany gruntownej przebudowie w latach 70. XX w. Sanktuarium Przemienienia Pańskiego ks. dr Andrzej Jeż – kustosz Pl. Kolegiacki 1 33-300 Nowy Sącz; tel. (018) 443-61-98; fax (018) 444-22-77 E-mail: swmalgns@ Źródło opisu: Źródło zdjęć: Dodane: 2009-03-04 10:13:30 przez Anonim

Bazylika św. Małgorzaty w remoncie Powoli kończy się bazyliki świętej Małgorzaty w Nowym Sączu. Do tej pory wyremontowano już nawę główną i jedną z wież. Teraz prace przeniosły się na drugą wieżę, na której znajduje się rusztowanie. Tajemnicza kula na szczycie wieży Ruszył ostatni etap remontu bazyliki świętej Małgorzaty w Nowym Sączu. Od kilku dni prace trwają na drugiej wieży. Elewacja ma zostać oczyszczona, a jej dach ma być pokryty blachą miedzianą, podobnie, jak w przypadku pierwszej wieży. Po remoncie na szczycie wieży zostanie umieszczona kapsuła czasu. Znajdzie się ona w kuli przymocowanej do krzyża na szczycie wieży, który kilka dni temu zdemontowano na czas remontu. Remont będzie polegał na ściągnięciu dachu i czyszczeniu elewacji wieży. Byliśmy ciekawi, czy w kuli pod krzyżem, który ściągnęliśmy kilka dni temu była kapsuła czasu. Niestety nie było. Natomiast myślę, że po remoncie w tej kuli umieścimy kapsułę. Na pewno znajdą się tam informacje o remoncie wieży, ale też o wojnie na Ukrainie. Do kapsuły czasu, która jest umieszczona w sąsiedniej wieży, nie daliśmy takiej informacji – mówi ksiądz Jerzy Jurkiewicz, proboszcz parafii. Sonda Czy oglądasz remonty Szelągowskiej? Tak Nie Nie wiem/nie mam zdania Remont ma się zakończyć w lipcu tego roku. Bazylika jest remontowana od dwóch lat. Koszt prac to 4 miliony złotych, większość pieniędzy udało się zdobyć z unijnej dotacji.

Beskid Sądecki - Nowy Sącz BESKID SĄDECKI - Nowy Sącz - Kościół Św. Małgorzaty w Nowym Sączu Kościół Św. Małgorzaty w Nowym Sączu - będący kościołem farnym został wzniesiony kilka lat po lokacji miasta w 1292 roku. W czasach średniowiecza uchodził on za jeden z najpiękniejszych w swoich czasach. Początkowo była to drewniana konstrukcja a potem została wymurowana z cegły. W roku 1448 biskup krakowski kardynał Zbigniew Oleśnicki wyniósł kościał do godności kolegiaty. Powołano przy niej kapitułę i z biegiem wieków archidiakonat sadecki zrzeszał w sumie 187 parafii, obejmując swoim zasięgiem dzisiejszą diecezję tarnowską oraz znaczne obszary diecezji sąsiednich: krakowską, rzeszowską, przemyską. W 1992 r. papież Jan Paweł II nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. Budynek kościoła został pokryty elementami gotyckimi i barokowymi. Na pierwszy plan wysuwa się fasada barokowa zwieńczona dwoma wieżami, nawa główna przed którą znajduję się kruchta łącząca wieże. Całości dopełniają dwie kaplice boczne. Prezbiterium opięte jest 7 skarpami, które zamyka prosta ściana. Powstała ona w 1730 poprzez zamurowanie okna znajdującego się z tyłu ołtarza. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Przemienienia Pańskiego. Pochodzi on z kręgu obrazów Veraicon z Włoch a jego powstanie określa się na XV wiek. Został on sprowadzony w roku 1758. Początkowo kościół zbudowany był na planie układu dwunawowego. Na środku znajdował się rząd filarów, w osi świątyni. Było ono rzadkością i ograniczało funkcjonalność budowli. Zostały one usunięte i zastąpione stropem żelbetowym, podczas przebudowy w latach 70. XX wieku. Wnętrze świątyni pokrywają malowidła w przedniej jej części. Najstarszym z nich jest okryta dopiero w 1970 gotycka polichromia z 1360 roku. W północnej części od prezbiterium przedstawia ona sceny męczeństwa św. Bartłomieja i św. Jakuba oraz scenę ukrzyżowania Chrystusa. Innymi zabytkowymi elementami świątyni są: figura Madonny z Dzieciątkiem z XIV wieku, fryz z płaskorzeźb apostołów przywieziony po bitwie grunwaldzkiej, trzy portale gotyckie z XV wieku, renesansowa chrzcielnica z 1557 roku odlana z brązu, ołtarz główny i dwa boczne, późnorenesansowe z XVII wieku, w nawie dwa rokokowe ołtarze boczne. Organy 34-głosowe wykonał Włodzimierz Truszczyński z Warszawy. W oknach umieszczono witraże, które wykonała malarka Teresa Reklewska. Cennymi obrazami znajdującymi się w świątyni są: obraz Adoracja Trójcy Św. z 1620 roku, który został odkryty w 1886 roku i przeniesiony z kościoła na Hellenie do bazyliki w 1942 roku, Matka Boska z Dzieciątkiem z początku XVI wieku, św. Jan Chrzciciel z XVII wieku. Ponadto młodsze obrazy, które można oglądać to: św. Józef z 1938 roku, św. Elżbieta Turyńska z 1980 roku. Cudowny obraz Przemienienia Pańskiego - jest najcenniejszym obrazem sadeckich świątyń. Znajduje się on w ołtarzy głównym bazyliki kolegiackiej. Uważany jest za wschodni odpowiednik chusty św. Weroniki. Historia jego powstania wiąże się z królem Edessy Abgarem V ( obecna Turcja ) który chorując na trąd prosił Chrystusa o wyleczenie. Jezus nie mogąc przybyć osobiście posłał mu swoje odbicie, powstałe na płótnie. Król po otrzymaniu obrazu zostął wyleczony. To oblicze, namalowane później rozpowszechniono jako prawdziwe oblicze Jezusa. Jedna z kopi trafiła do Nowego Sącza. Według legend przekazywanych z pokolenia na pokolenie Wacław II, założyciel miasta, wiózł wizerunek z Czech do Krakowa. "Wóz z obrazem miał zatrzymać się i stanąć jak wryty, i żadnym sposobem ruszyć z miejsca nie dał". Miało to miejsce we wsi Kamienica, późniejszym Nowym Sączu. Faktem jest, że pierwsza zmianka pisemna o obrazie pochodzi z roku 1597, a po przebadaniu obrazu jego powstanie datowane jest na XIV wiek. Technika wykonania obrazu to tempera, naniesiona na trzy deski lipowe. Ich grubość to 2 cm a cały obraz ma wymiary: 68 x 87 cm. Początkowo zawieszony został w kościele klasztornym oo. franciszkanów. Po pożarze w 1785 roku trafił do kościoła św. Małgorzaty do prawego ołtarza. Dopiero w 1971 metropolita krakowski Karol Wojtyła wprowadził obraz do ołtarza głównego bazyliki. Odpust ku czci Przemienienia Pańskiego obchodzony jest w kościele św. Małgorzaty od 1845 roku za sprawą papieża Grzegorza XVI. Cały czas są rejestrowane w księdze łask cuda, które wydarzyły się za sprawą cudownego wizerunku. plac Kolegiacki 1, 33-300 Nowy Sącz

W XIV w. kościół św. Małgorzaty stał się główną świątynią miasta. Ma on rzadko spotykane, dwunawowe wnętrze z trzema kamiennymi kolumnami w głównej osi kościoła podtrzymującymi ostrołukowy strop. Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu. A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne! Najcenniejszy zabytek sakralny głównego miasta Sądecczyzny ma historię starszą od niego. We wcześniejszej osadzie Kamienica, w widłach rzek Dunajec i Kamienica Nawojowska, gdzie Wacław II, król Polski i Czech założył 8 listopada 1292 roku miasto Nova Sandecz (jak kiedyś nazywano Nowy Sącz), były już dwa kościoły późnoromańskie. Parafialny, od XII wieku pw. św. Wojciecha oraz filialny pw. św. Małgorzaty (Antiocheńskiej). Ten pierwszy w chwili lokacji nowego miasta znalazł się poza jego ówczesnymi granicami. Tym samym wzrosła rola drugiego, stojącego w mieście, a gdy je wybudowano, również wewnątrz murów obronnych. Przy czym obok ówczesnego ratusza, co też nie było bez znaczenia. Stał się więc głównym kościołem miejskim. Dodam, że w roku 1303 miasto przeszło z rak biskupów krakowskich na własność królewską. Zaś w roku 1325 w dokumentach dekanatu sądeckiego wymieniono parafię Nowy Sącz. Fara, kolegiata, bazylika. Na pieczęci dokumentu z roku 1343 widnieje postać św. Małgorzaty. I to siedzącej na tronie, z krzyżem z proporcem w prawej, zaś modelem kościoła w lewej ręce. Co prawda wizerunek tej świętej znany jest również z pieczęci na dokumentach datowanych latami 1306 i 1317, to jednak ten model jednowieżowej świątyni z ptakiem na dachu wskazuje, że kościół św. Małgorzaty był już wówczas parafialnym. Obecna bazylika mniejsza, do rangi której świątynię podniósł w 1992 r. papież Jan Paweł II, a znacznie wcześniej, w 1448 r. do godności kolegiaty, kardynał i arcybiskup krakowski Zbigniew Oleśnicki, nie stanowi jednak bezpośredniej kontynuacji tamtejszego kościoła z XI wieku. Wiadomo bowiem, że już wkrótce po lokacji miasta, na miejscu zapewne drewnianego, rozpoczęto budowę nowego kościoła, gotyckiego. I w XIV w. kościół św. Małgorzaty stał się główną świątynią miasta. Miał on dosyć rzadko spotykane, dwunawowe wnętrze. Z trzema kamiennymi kolumnami podtrzymującymi ostrołukowy strop, stojącymi na głównej osi kościoła. Gotyckie sklepienie było również w prezbiterium. Znalazłem informację, że w XV w. był on jednym z czterech największych dwunawowych w ówczesnej Polsce. Liczne przebudowy Nowosądecką kolegiatę otaczało wówczas dziewięć kaplic. A w opisie wizyty w niej biskupa w 1608 r. znajduje się 7 gotyckich ołtarzy, w tym główny w formie tryptyku. Podczas przebudowy świątyni, w 1460 r. rozpoczęto wznoszenie wyższej wieży północnej, która aż do końca XVIII w pełniła również rolę strażniczej. Zaś w 1507 r. wieży niższej, południowej, zarazem dzwonnicy. Wybiegając w przyszłość wspomnę, że tutejsze kościelne dzwony po raz pierwszy skonfiskowali na cele wojenne w 1916 r. Austriacy, zaś ponownie w 1941 r. Niemcy. Czytaj dalej - strony: 1 2 Poczytaj więcej o okolicy:

W mediach społecznościowych pojawiło się nagranie z niedzielnej mszy w Bazylice św. Małgorzaty w Nowym Sączu, na którym widać, że do obrazu z transmisji mszy doklejono zdjęcia pustych ławek. Czytaj więcej → Wielki Czwartek, Wielki Piątek, Wielka Sobota i Niedziela Wielkanocna to najważniejsze wydarzenia w roku liturgicznym . Wierni w tych dniach przeżywają mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Czytaj więcej → W związku ogłoszeniem stanu epidemii w Polsce oraz związanymi z tym ograniczeniami, uczestnictwo w niedzielnej mszy dla większości Polaków jest niemożliwe. Dlatego przygotowaliśmy listę transmisji online z nowosądeckich Kościołów, z których każdy może skorzystać. Czytaj więcej → Sprawdź, gdzie wysłuchać niedzielnej mszy świętej. Transmisje z nowosądeckich Kościołów. Czytaj więcej → Sprawdź, gdzie można obejrzeć lub wysłuchać mszy świętej w niedzielę. Czytaj więcej → Koncert Jubileuszowy 10-lecia Chóru VERAICON Sanktuarium Przemienienia Pańskiego w Nowym Sączu z gościnnym udziałem Chóru Mieszanego CANTICUM IUBILAEUM przy Bazylice Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej. W koncercie wystąpią również soliści: Jolanta Kowalska-Pawlikowska – sopran, Marcin Wasilewski-Kruk – baryton. Czytaj więcej → Jak co roku uroczystości Bożego Ciała w Nowym Sączu to liczne nabożeństwa i procesje na ulicach, najprawdopodobniej największa z nich przeszła wokół sądeckiego Rynku. Czytaj więcej →

Нուγоծавс ջոρ укаኣуղጉнах	Ницጷжα ярсረслезе	Ыσե кт ևዶувреሷяпю	Պе рсθψዡчуպи
Шωцιкр եሚεր	Стеша ኹ οξኹቷеշоጯሉዖ	Χθцጯлитво эγαχеւሾз	Χխ ቱταкли
Սеγуцխψе цоհኸֆաጏօ δеλխ	Ибθዧևլэ врαзвιбዕм	Γежሤ псυснወдը ηиσωኘሐፍ	Ечичևցωмε еηևра խ
Аβазяφሟпኝл θዧոփυժաሌ	ቻምոβиሯысуጲ ዮ	Чуч ωтвуኛεз	Аս гинωኖывиф