Samo nie stosowanie się do zakazu nie jest przestępstwem podobnym do prowadzenia pojazdu pod wpływem jednak grozi do 3 lat pozbawienia wolności i sąd może fakultatywnie zarządzić wykonanie kary pozbawienia wolności. Jeżeli skazany w okresie próby popełni podobne przestępstwo umyślne za które sąd prawomocnie orzeknie karę pozbawienia wolności choćby z warunkowym jego zawieszeniem na okres próby to sąd obligatoryjnie zarządza wykonanie kary zawieszonej poprzednim wyrokiem. Jednak sąd nie może zarządzić wykonania kary pozbawienia wolności po upływie 6 miesięcy od zakończenia okresu próby i chodzi tutaj o prawomocne postanowienie sądu II instancji po złożeniu zażalenia na postanowienie sądu I instancji. W terminie zawitym do 7 dni od daty ogłoszenia postanowienia w przedmiocie zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności lub od daty jego doręczenia gdy nie bierze się udziału w posiedzeniu sądu złożyć zażalenie do sądu II instancji za pośrednictwem sądu, który wydał takowe postanowienie. Pismo składa się przez dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii- ewentualnie pocztą przesyłką poleconą. Sąd nie może zarządzić wykonania kary pozbawienia wolności po upływie 6 miesięcy od zakończenia okresu nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywaniazawodu, prowadzenia działalności, prowadzenia pojazdów, wstępu doośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych lub obowiązku powstrzymaniasię od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakazu kontaktowaniasię z określonymi osobami lub zakazu opuszczania określonego miejsca pobytubez zgody sądu albo nie wykonuje zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w sposóbw nim przewidziany,podlega karze pozbawienia wolności do lat USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny. CYTAT Art. 75. § 1. Sąd zarządza wykonanie kary, jeżeli skazany w okresie próby popełnił podobne przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności.§ 2. Sąd może zarządzić wykonanie kary, jeżeli skazany w okresie próby rażąco narusza porządek prawny, w szczególności gdy popełnił inne przestępstwo niż określone w § 1 albo jeżeli uchyla się od uiszczenia grzywny, od dozoru, wykonania nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych.§ 3. Sąd może zarządzić wykonanie kary, jeżeli skazany po wydaniu wyroku, lecz przed jego uprawomocnieniem się, rażąco narusza porządek prawny, a w szczególności gdy w tym czasie popełnił przestępstwo.§ 4. Zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. CYTATArt. 76. § 1. Skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.§ 2. Jeżeli wobec skazanego orzeczono grzywnę lub środek karny, zatarcie skazania nie może nastąpić przed ich wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem ich wykonania; nie dotyczy to środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 115. § 1. Czynem zabronionym jest zachowanie o znamionach określonych w ustawie karnej.§ 2. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. § 3. Przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa podobne. § 4. Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.§ 5. Mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w chwili popełnienia czynu zabronionego przekracza dwustukrotną wysokość najniższego miesięcznego wynagrodzenia.§ 6. Mieniem wielkiej wartości jest mienie, którego wartość w chwili popełnienia czynu zabronionego przekracza tysiąckrotną wysokość najniższego miesięcznego wynagrodzenia. § 7. Przepisy § 5 i 6 stosuje się do określenia „znaczna szkoda" oraz „szkoda w wielkich rozmiarach".§ 8. Najniższym wynagrodzeniem jest najniższe wynagrodzenie pracowników określone na podstawie Kodeksu pracy.§ 9. Rzeczą ruchomą lub przedmiotem jest także polski albo obcy pieniądz lub inny środek płatniczy oraz dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce.§ 10. Młodocianym jest sprawca, który w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat.§ 11. Osobą najbliższą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.§ 12. Groźbą bezprawną jest zarówno groźba, o której mowa w art. 190, jak i groźba spowodowania postępowania karnego lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej; nie stanowi groźby zapowiedź spowodowania postępowania karnego, jeżeli ma ona jedynie na celu ochronę prawa naruszonego przestępstwem.§ 13. Funkcjonariuszem publicznym jest:1) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej,2) poseł, senator, radny,2a) poseł do Parlamentu Europejskiego,3) sędzia, ławnik, prokurator, funkcjonariusz finansowego organu postępowania przygotowawczego lub organu nadrzędnego nad finansowym organem postępowania przygotowawczego, notariusz, komornik, kurator sądowy, syndyk, nadzorca sądowy i zarządca, osoba orzekająca w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy,4) osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych,5) osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe,6) osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej,7) funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej,8) osoba pełniąca czynną służbę wojskową.§ 14. Dokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne.§ 15. W rozumieniu tego kodeksu za statek wodny uważa się także stałą platformę umieszczoną na szelfie kontynentalnym.§ 16. Stan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy:1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub2) zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.§ 17. Żołnierzem jest osoba pełniąca czynną służbę wojskową.§ 18. Rozkazem jest polecenie określonego działania lub zaniechania wydane służbowo żołnierzowi przez przełożonego lub uprawnionego żołnierza starszego stopniem.§ 19. Osobą pełniącą funkcję publiczną jest funkcjonariusz publiczny, członek organu samorządowego, osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, chyba że wykonuje wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążącą Rzeczpospolitą Polską umowę międzynarodową.§ 20. Przestępstwem o charakterze terrorystycznym jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 5 lat, popełniony w celu:1) poważnego zastraszenia wielu osób,2) zmuszenia organu władzy publicznej Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa albo organu organizacji międzynarodowej do podjęcia lub zaniechania określonych czynności,3) wywołania poważnych zakłóceń w ustroju lub gospodarce Rzeczypospolitej Polskiej, innego państwa lub organizacji międzynarodowej - a także groźba popełnienia takiego czynu.§ 21. Występkiem o charakterze chuligańskim jest występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie, na wolność, na cześć lub nietykalność cielesną, na bezpieczeństwo powszechne, na działalność instytucji państwowych lub samorządu terytorialnego, na porządek publiczny, albo na umyślnym niszczeniu, uszkodzeniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy, jeżeli sprawca działa publicznie i bez powodu albo z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy CYTAT Art. 24.§ 1. Jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nie znane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, sąd może w każdym czasie zmienić lub uchylić poprzednie postanowienie.§ 2. Niedopuszczalna jest zmiana lub uchylenie postanowienia, przewidzianego w § 1, na niekorzyść skazanego po upływie 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia. CYTAT Art. 160.§ 1. Sąd penitencjarny odwołuje warunkowe zwolnienie, jeżeli zwolniony w okresie próby popełnił przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.§ 2. Sąd penitencjarny może odwołać warunkowe zwolnienie, jeżeli zwolniony w okresie próby rażąco narusza porządek prawny, w szczególności popełnił inne przestępstwo lub została orzeczona kara inna niż określona w § 1 albo gdy uchyla się od dozoru, wykonywania nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych. Przed odwołaniem warunkowego zwolnienia sąd penitencjarny, o ile jest to możliwe, wysłuchuje skazanego lub jego obrońcę.§ 3. W razie odwołania warunkowego zwolnienia nie zalicza się na poczet kary okresuspędzonego na wolności. CYTATArt. 163.§ 1. W sprawach związanych z wykonaniem orzeczenia o warunkowym zwolnieniu oraz w sprawie odwołania warunkowego zwolnienia właściwy jest sąd penitencjarny, który udzielił zwolnienia, a jeżeli zwolniony pozostaje pod dozorem -sąd penitencjarny, w którego okręgu dozór jest wykonywany.§ 2. Sąd penitencjarny może, w granicach przewidzianych w art. 80 § 1 i 2 Kodeksu karnego, zmienić okres próby. Sąd może również w okresie próby ustanawiać, rozszerzać lub zmieniać obowiązki wymienione w art. 72 § 1 Kodeksu karnego albo od wykonania nałożonych obowiązków zwolnić, jak również oddać skazanego pod dozór lub od dozoru zwolnić.§ 3. (uchylony).§ 4. W okresie próby kurator sądowy, osoba, stowarzyszenie, organizacja lub instytucja, pod której dozór oddano zwolnionego, informuje sąd o jego zachowaniu, w szczególności o tym, czy wykonuje on nałożone obowiązki i przestrzega porządku Warunkowe zawieszenie wykonania kary CYTAT Art. 178.§ 1. W sprawach związanych z wykonaniem orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary oraz w sprawie zarządzenia wykonania zawieszonej kary właściwy jest sąd, który w danej sprawie orzekał w pierwszej instancji, jednakże w stosunku do osoby skazanej przez sąd powszechny pozostającej pod dozorem właściwy jest sąd rejonowy, w którego okręgu dozór jest lub ma być wykonywany.§ 2. Przed wydaniem postanowienia w przedmiocie zarządzenia wykonania zawieszonej kary, sąd powinien wysłuchać skazanego lub jego obrońcę, chyba że zachodzą okoliczności zarządzenia wykonania kary określone w art. 75 § 1 Kodeksu karnego. CYTAT Postanowienie z dn. 18 czerwca 2009 r. IC KK 165/09 Określoną w art. 178 § 2 powinność wysłuchania skazanego przed wydaniem postanowienia w przedmiocie zarządzenia wykonania zawieszonej kary pozbawienia wolności, poza wypadkiem obligatoryjnego zarządzenia tej kary na podstawie art. 75 § 1 (art. 178 § 2 in fine rozumieć należy z reguły jako obowiązek sądu, ponieważ ma ona charakter gwarancyjny, umożliwiający skazanemu realizację jego prawa do obrony zarówno w znaczeniu materialnym, jak i formalnym. Wykładnia Art. 75 § 1 Zgodnie z wykładnią językową- gramatyczną art. 75 § 1 przestępstwo ma być podobne (art. 115 § 3 oraz umyślne i popełnione w okresie próby za które orzeczono wyrok prawomocny w którym została orzeczona kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lub bez warunkowego jej Uchwała SN z 2000-11-20 I KZP 34/00 Jeżeli prawomocne skazanie za podobne przestępstwo umyślne nastąpiło w okresie próby określonej wyrokiem, który został objęty wyrokiem łącznym, przed wydaniem tego wyroku, należy zarządzić na podstawie art. 75 § 1 wykonanie kary orzeczonej w wyroku wchodzącym w skład wyroku łącznego. CYTAT Uchwała Sądu Najwyższego I KZP 27/07 Użyte w art. 71 § 2 zd. 2 sformułowanie "kara pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności ulega skróceniu o okres odpowiadający liczbie uiszczonych stawek dziennych z zaokrągleniem do pełnego dnia" oznacza, że w razie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności ulega ona skróceniu o liczbę dni równą liczbie uiszczonych stawek dziennych grzywny orzeczonej na podstawie art. 71 § 1 CYTAT Postanowienie SA w Krakowie; II AKz 95/05 Skazując oskarżoną na jej wniosek (art. 387 sąd nie ma obowiązku analizowania rozmaitych możliwych skutków tego orzeczenia, w tym i ewentualności zarządzenia wykonania kary warunkowo zawieszonej. Brak adnotacji, że oskarżoną poinformowano o takiej możliwości, nie uzasadnia wznowienia postępowania. Może to nastąpić jedynie z przyczyn przewidzianych w art. 545 § 1-3 Wykładnia Art. 75 § 2 Inne przestępstwo niż określone w § 1 art. 75 to przestępstwo umyślne ale nie podobne do poprzedniego jak i przestępstwo nieumyślne. Może być jednak również przestępstwo umyślnie, za które nie został wydany prawomocny wyrok skazujący. Uchylanie się od uiszczenia grzywny, od dozoru, wykonania nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych nie musi być stwierdzone jakimkolwiek "Rażące naruszenie porządku prawnego" odnosi się nie tylko do norm prawa karnego, ale również innych dziedzin, np. prawa wykroczeń, prawa rodzinnego czy opiekuńczego, prawa pracy. Naruszanie porządku prawnego musi być jednak "rażące", przez co należy rozumieć takie naruszenia przepisów, które świadczą o negatywnej postawie sprawcy, w szczególności gdy mają one charakter uporczywy (np. uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego, porzucenie w tym celu pracy i życie ze środków niezgodnych z zasadami współżycia społecznego - prostytucja, paserstwo; uporczywe zakłócanie porządku publicznego). Ocena naruszeń prawa i ich wagi należy do sądu podejmującego decyzję o podjęciu postępowania." (tak A. Marek, Komentarz). CYTAT Postanowienie AP Kraków z 2006-06-23 II AKzw 415/06 Naruszenie porządku prawnego to nie tylko popełnienie przestępstwa, więc zachowanie wbrew nakazom i zakazom prawa karnego, ale także postępowanie wbrew regułom, których przestrzeganie mieści się w granicach zadań i celów, jakie prawo karne wiąże m. in. z warunkowym zwolnieniem. CYTAT "Stwierdzenie uchylania się od dozoru lub innych nałożonych obowiązków albo od wykonywania środka karnego nie wymaga żadnego formalnego orzeczenia i jest pozostawione decyzji sądu. Należy wszakże podkreślić, że omawiana przesłanka wiąże się z zawinionym zachowaniem sprawcy, a nie samym niewykonaniem nałożonego obowiązku, którego sprawca z obiektywnych przyczyn może nie być w stanie wykonać." (A. Marek, Komentarz). CYTAT Postanowienie AP Kraków z 2005-10-27 II AKzw 641/05 W pojęciu "uchylać się" mieści się negatywny stosunek psychiczny skazanego do nałożonych obowiązków bądź dozoru, będący wyrazem jego złej woli, a sprawiający że mimo obiektywnej możliwości nie realizuje on obowiązków, gdyż nie chce tego, a więc postępuje tak z powodów przez siebie zawinionych. CYTAT Postanowienie SN z dnia 28 lipca 1980 r., V KRN 146/80, OSNKW 1980, nr 10-11, poz. 82 "Istotne jest czy grzywna rzeczywiście nie została uiszczona, a także, czy jest to in concreto rezultatem uchylania się od jej uiszczenia. Konieczne jest zatem ustalenie, czy sprawca miał obiektywną możliwość uiszczenia grzywny (choćby w części)" CYTAT Postanowienie SN z 2003-06-02 III KK 187/03 Niepłacenie nałożonej na niego grzywny, wymaga nie tylko ustalenia, że grzywna nie została uiszczona, ale także, iż skazany mógł grzywnę zapłacić bez narażenia siebie i swoich bliskich na taki uszczerbek w zaspokojeniu podstawowych potrzeb, który usprawiedliwiałby nieuiszczenie grzywny. CYTAT II AKz 300/99 Dla oceny przestrzegania przez skazanego warunków probacji nie ma znaczenia, że prowadzi się przeciw niemu inne postępowanie karne. Dopóki w tym postępowaniu nie zapadnie prawomocny wyrok, nie można wyciągnąć wniosków dla skazanego niekorzystnych stąd tylko, że postępowanie jest prowadzone, bo takowe naruszałyby domniemanie niewinności, wyrażone również w art. 42 ust. 3 Konstytucji RP. Nie stoi to jednak na przeszkodzie samodzielnemu dokonaniu ustaleń przez sąd orzekający co do probacji, także na podstawie owego nowego postępowania. Także ten sąd rozstrzyga samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne, które mają dlań znaczenie (art. 8 § 1 w związku z art. 1 § 2 a nie musi oczekiwać ze swymi ustaleniami na wyrok. CYTAT Postanowienie z dn. 4 kwietnia 1997r. "Odstąpienie od wysłuchania skazanego powinno ograniczać się do sytuacji, gdy skazany swym zachowaniem daje podstawy do przyjęcia, że nie zamierza brać udziału w tym posiedzeniu." Wykładnia Art. 75 § 3 Pojęcie rażącego naruszania porządku prawnego należy rozumieć identycznie jak w przypadku art. 75 § 2 i nie chodzi tutaj tylko wyłącznie o popełnienie przestępstwa. Jeżeli natomiast odnosimy się do przestępstwa to nie musi zapaść prawomocny wyrok za to przestępstwo. CYTAT Postanowienie z dn. 4 kwietnia 1997r. "Odstąpienie od wysłuchania skazanego powinno ograniczać się do sytuacji, gdy skazany swym zachowaniem daje podstawy do przyjęcia, że nie zamierza brać udziału w tym posiedzeniu." Wykładnia Art. 75 § 4 Zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby i musi w tym okresie zostać wydane prawomocne orzeczenie tj. postanowienie o wykonaniu zawieszonej kary, przy czym żadne podjęte w tym czasie czynności nie przerywają biegu tego terminu (post. SN z 2 IV 1996 r., Orz. Prok. i Pr. 1996, nr 10). Zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności po 6 miesiącach od zakończenia okresu próby stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia- Postanowienie SN z 2005-12-14 IV KK 447/ Postanowienie z dn. 4 kwietnia 1997r. "Odstąpienie od wysłuchania skazanego powinno ograniczać się do sytuacji, gdy skazany swym zachowaniem daje podstawy do przyjęcia, że nie zamierza brać udziału w tym posiedzeniu." CYTAT Postanowienie SN z 2005-12-14 IV KK 447/05 Zgodnie z treścią art. 75 § 4 KK zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Zarządzenie wykonania orzeczonej wobec skazanego kary po upływie tego okresu było błędem sądu mającym charakter rażącego naruszenia prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, gdyż skutkowało zarządzeniem wykonania kary pozbawienia wolności wobec skazanego, a więc niesłuszne pozbawienie wolności. CYTAT Uchwała SN z 1999-04-15 I KZP 6/99 Przewidziana w art. 152 KKW możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności nie przekraczającej dwóch lat istnieje także wówczas, gdy co najmniej roczny okres odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności dotyczył takiej kary, której wykonanie w wyroku sąd warunkowo zawiesił, a następnie zarządził jej wykonanie, i to także w sytuacji, gdy zarządzenie wykonania kary było obligatoryjne. CYTAT Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego. CYTATArt. 98. § 1. Uzasadnienie postanowienia sporządza się na piśmie wraz z samym postanowieniem.§ 2. W sprawie zawiłej lub z innych ważnych przyczyn można odroczyć sporządzenie uzasadnienia postanowienia na czas do 7 dni.§ 3. Nie wymaga uzasadnienia dopuszczenie dowodu, jak również uwzględnienie wniosku, któremu inna strona nie sprzeciwiła się, chyba że orzeczenie podlega 100. § 1. Orzeczenie lub zarządzenie wydane na rozprawie ogłasza się ustnie.§ 2. Orzeczenie lub zarządzenie wydane poza rozprawą należy doręczyć prokuratorowi, a także stronie i osobie nie będącej stroną, którym przysługuje środek zaskarżenia, jeżeli nie brali oni udziału w posiedzeniu lub nie byli obecni przy ogłoszeniu; w innych wypadkach o treści orzeczenia lub zarządzenia należy powiadomić strony.§ 3. Wyrok zapadły na posiedzeniu oraz postanowienie z uzasadnieniem w wypadku wskazanym w art. 98 § 2 doręcza się stronom.§ 4. Jeżeli ustawa nie zwalnia od równoczesnego sporządzenia uzasadnienia, orzeczenie doręcza się lub ogłasza wraz z uzasadnieniem; w wypadku określonym w art. 98 § 2 po ogłoszeniu postanowienia podaje się ustnie najważniejsze powody rozstrzygnięcia.§ 5. Jeżeli sprawę rozpoznano z wyłączeniem jawności ze względu na ważny interes państwa, zamiast uzasadnienia doręcza się zawiadomienie, że uzasadnienie zostało sporządzone.§ 6. Po ogłoszeniu lub przy doręczeniu orzeczenia należy pouczyć uczestników postępowania o przysługującym im prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia lub o tym, że orzeczenie nie podlega zaskarżeniu. Oskarżonego, o którym mowa w art. 335 lub 387, należy także pouczyć o treści art. 443 w związku z art. 434 § 460. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia postanowienia, a jeżeli ustawa nakazuje doręczenie postanowienia - od daty doręczenia. Dotyczy to również zażalenia na rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów lub opłat zawarte w wyroku; jeżeli jednak odwołujący się złoży wniosek o sporządzenie na piśmie oraz doręczenie uzasadnienia wyroku, zażalenie można wnieść w terminie przewidzianym do wniesienia 131. § 1. Wezwania, zawiadomienia oraz inne pisma, od których daty doręczenia biegną terminy, doręcza się przez pocztę lub inny uprawniony podmiot zajmujący się doręczaniem korespondencji albo pracownika organu wysyłającego, a w razie niezbędnej konieczności - przez Policję .§ 2. Jeżeli w sprawie ustalono tylu pokrzywdzonych, że ich indywidualne zawiadomienie o przysługujących im uprawnieniach spowodowałoby poważne utrudnienie w prowadzeniu postępowania, zawiadamia się ich poprzez ogłoszenie w prasie, radiu lub telewizji.§ 3. Jeżeli istnieje obowiązek doręczenia postanowienia, przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Należy jednak zawsze doręczyć je temu pokrzywdzonemu, który w zawitym terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o to się AKz1 1337/03 - Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 18 lutego 2004r. Teza: Samo wyrażenie zamiaru wniesienia środka odwoławczego nie może być poczytane za „już" wniesienie takiego środka. Postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 18 lutego 2004 r. sygn. akt AKz1 1337/03 Skład orzekający: SSA Kazimierz Klugiewicz Teza: Samo wyrażenie zamiaru wniesienia środka odwoławczego nie może być poczytane za „już" wniesienie takiego uzasadnienia Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odmówił skazanemu udzielenia przerwy w wykonaniu kary" pozbawienia wolności. Skazany S. B. był obecny na posiedzeniu Sądu I instancji, zostało mu głoszone postanowienie i pouczono „ o trybie i terminie zaskarżenia w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia".W dniu r. skazany zwrócił się do Sądu Okręgowego o nadesłanie mu odpisu orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem "celem złożenia zażalenia". Odpis postanowienia z dnia r. zastał skazanemu doręczony w dniu r., a w dniu r. nadał on zażalenie do Sądu Apelacyjnego. Już chociażby z powyższego zestawienia wynika, że skazany zażalenie złożył po upływie 7 dniowego terminu zawitego przewidzianego do wnoszenia zażaleń ( art. 122 § 2 wzw. z art. 1 § 2 skazanego z dnia r. o doręczenie mu odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem w niczym nie zmieniła jego sytuacji procesowej, albowiem 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia w dalszym ciągu biegł od dnia ogłoszenia postanowienia, tj. od dnia r. i upływał z dniem r. Zgodnie bowiem z przepisem art. 460 zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia postanowienia, a jedynie w przypadku gdy ustawa nakazuje doręczenie postanowienia - od daty jego doręczenia. W omawianym zaś przypadku ustawa nie nakazywała doręczenia z urzędu skazanemu odpisu postanowienia i wniosek skazanego z dnia r. absolutnie nie mógł „przedłużyć" terminu do wniesienia zażalenia .Oczywiście inaczej przedstawiałaby się sytuacja gdyby skazany nie brał udziału w posiedzeniu Sądu i nie był obecny przy ogłoszeniu postanowienia (zob. art. 100 § 2 zgodnie z przepisami znaczenie czynności procesowej ocenia się według treści złożonego oświadczenia, a niewłaściwe oznaczenie czynności procesowej, a zwłaszcza środka zaskarżenia, nie pozbawia czynności znaczenia prawnego, to jednak w omawianej sprawie żadną miarą wniosku skazanego z dnia r. nie sposób uznać za środek odwoławczy. Z treści tego pisma wynika bowiem jedynie to, że skazany ma zamiar złożyć w" przyszłości" zażalenie na postanowienie Sądu z dnia r. W piśmie tym skazany nie podniósł jakichkolwiek zarzutów pod adresem orzeczenia Sądu I instancji, które miałoby być przedmiotem kontroli odwoławczej. Samo przecież wyrażenie zamiaru wniesienia środka odwoławczego nie może być poczytane za „już" wniesienie takiego środka. Przez analogię należy chociażby odwołać się do licznych wniosków stron o nadesłanie odpisów wyroków wraz z ich pisemnymi uzasadnieniami „w celu wniesienia apelacji", a po ich otrzymaniu takich apelacji nie wywodzą. W takich też przypadkach Sądy nie rozpoznają przecież owych wniosków jako apelacji (jeżeli oczywiście nic innego z nich nie wynika).Faktyczne zażalenie - będące realizacją wyrażonego wcześniej zamiaru - skazany S. B. złożył dopiero w dniu r., a więc po terminie i w tej sytuacji Prezes Sądu I instancji w myśl przepisu art. 429 § 1 winien był odmówić jego przyjęcia. Przestrzeganie bowiem terminów do wniesienia środków odwoławczych jest motywowane względami gwarancyjnymi - upływ terminu do odwołania skutkuje prawomocnością orzeczenia, które ma zasadnicze znaczenie dla pewności obrotu prawnego. Gdyby terminów tych nie przestrzegać, nikt nigdy nie mógłby być pewien, czy w przyszłości nie zostaną zniweczone skutki orzeczenia uznanego za prawomocne. W takich też przypadkach ustawodawca postanowił, że czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna (art. 122 § 1 zatem powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny - w myśl przepisu § 1 - zażalenie skazanego S. B. pozostawił bez rozpoznania jako,że zostało ono wniesione po upływie 7-dniowego terminu zawitego.